การทำงานของอินเทอร์เน็ต

การสื่อสารข้อมูลด้วยคอมพิวเตอร์จะมีโปรโตคอล (Protocol) ซึ่งเป็นระเบียบวิธีการสื่อสารที่เป็นมาตรฐานของการเชื่อมต่อกำหนดไว้ โปรโตคอลที่เป็นมาตรฐานสำหรับการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต อ่านต่อ

ความหมายของอินเทอร์เน็ต

         อินเทอร์เน็ต (Internet) หมายถึง เครือข่ายของระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ต่าง ๆ ที่เชื่อมโยงกันเป็นระบบเครือข่าย คอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ ที่เครื่องคอมพิวเตอร์ทุกเครื่องสามารถติดต่อสื่อสารถึงกัน อ่านต่อ

วันแม่

                                     วันแม่

แม่แม้จะเป็นแค่คำสั้นๆพยางค์เดี่ยว  แต่ความหมายมันยิ่งใหญ่  คำว่าแม่มีทั้งความรัก  ความห่วงใย  ความเอาใจใส่  ความอดทน  ซึ่งรวมในคำว่าแม่ ใครคือคนที่อุ้มท้องเรามา ๙ เดือน  ใครคนนั้นคือ แม่  แม่ทำให้ทำเราเกิดมา  แต่พอเราเกิดมาแม่ก็ยังป้อนข้าว  ป้อนน้ำ  เลี้ยงดูเรายุงไม่ให้กัดมดไม่ให้ตอม  ขนาดเรางอแงตอนกลางคืนแม่ก็ยังอดทนลุกขึ้นมากล่อมป้อนนม  และถ้าเรายังงอแงแม่ก็ยังต้องอดทนเพื่อลูก  เมื่อเราโตขึ้นแม่ก็สอนให้เดิน  สอนให้เราพูด  สอนให้เขียน  แล้วยังส่งเสียเราเรียนหนังสือ  รีดเสื้อ  ซักผ้า  และหาเงินให้เราอีก และถ้าลูกอยากได้อะไร  แม่ก็ทำให้เราอย่างดีที่สุด ที่คิดว่าแม่คนนี้จะทำเพื่อลูกได้  เมื่อเราเจ็บไข้ได้ป่วยแม่คนนี้ที่คอยหายาให้เรากิน  คอยหาหมอส่งโรงพยาบาลดูแลเราไม่ห่างจากเรา  แม้ยามหลับหรือยามตื่น  ห่มผ้าห่มให้เรา  แต่บางคนก็ไม่คิดถึงความเหนื่อยยากของแม่ของแม่ที่ทำเพื่อลูกบ้างเลย แม่เป็นทั้งเพื่อน ทั้งพี่ ทั้งเป็นคนที่คอยที่ให้เป็นกำลังใจเมื่อเราท้อใจเจออุปสรรคก็คอยเป็นที่ปรึกษาในเรื่องต่างๆให้กับเรา  แต่การให้ของแม่ที่ดีที่สุดคือ  การที่แม่ให้ความรัก  ความห่วงใย  ความอดทนในการดูแล  การเอาใจใส่  การเข้าใจในตัวเรา แต่พอเราทำผิดแม่ก็คอยตักเตือน  สั่งสอนเตือนสติไม่ให้เราไปในทางไม่ดี  ไม่สมควร  และแม่คอยแนะนำชี้ทางสว่างให้กับเราเสมอ  แต่การที่เราว่าแม่เป็นการที่ไม่ดีอย่างยิ่ง  เพราะแม่ทำงานหนักเพื่อเรามาตลอด  เราควรที่จะฟังคำพูด  คำตักเตือนของแม่  และนำไปคิดเราทำอย่างนั้นจริงไหม  ถ้ามันจริงอย่างที่แม่พูดเราก็ควรที่จะฟังแม่คำตักเตือนของแม่  ละขอโทษแม่ในสิ่งที่เราทำผิด  และแม่ก็จะให้อภัยให้เราได้เสมอ แต่ถ้ามันไม่จริงเราควรที่จะพูดกับแม่ดีๆไม่ควรที่จะว่าแม่  เพราะถ้าเราพูดดีๆกับแม่ แม่ก็จะรับฟังและเข้าใจในสิ่งเราทำ  การตักเตือนของแม่บางคนคิดว่าแม่ไม่รักเป็นคำว่า  แต่ถ้าเราคิดสักนิดว่าความเป็นจริงการตักเตือนของแม่เป็นเพราะแม่ห่วงเรา เป็นคำสั่งสอน คำตักเตือนให้เราประพฤติปฏิบัติที่ดีไม่ให้เราหลงผิดไปในทางที่ไม่ดี
การได้เกิดเป็นลูกของแม่เป็นสิ่งที่ประทับใจที่สุด  และการที่แม่ได้ให้ความรัก  ความอบอุ่นให้เรา  ห่วงใย  ดูแลเราตั้งแต่เล็กจนโตการที่แม่คอยทำทุกอย่างให้เรามีความสุขถึงเป็นสิ่งเล็กๆน้อยๆ  แต่มันสิ่งที่มีคุณค่ามากสำหรับเด็กคนหนึ่งที่ได้เกิดเป็นลูกแม่  อาจจะไม่มีคุณค่าสำหรับคนอื่นแต่สำหรับหนูคำว่าแม่ยิ่งใหญ่เสมอ  มีความสุขมากที่ได้มีแม่อยู่ข้างๆ  การที่เราได้มีแม่คอยทำทุกอย่าง  เราเคยถามตัวเองไหมว่าเราเคยทำดีให้แม่ชื้นบ้างแล้วหรือยัง  ความสุขของลูกคือความสุขของแม่  เมื่อแม่กลับบ้านลองถามแม่ว่าเหนื่อยไหม  กินน้ำมาหรือยัง  ประโยคแค่นี้แม่ก็ดีใจมากแล้ว  วันเวลาที่ผ่านไปเราไม่รู้ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้นเราควรที่จะทำวันนี้เพื่อแม่ให้ดีที่สุด  บอกรักแม่ทุกๆวัน  ไม่ใช่เฉพาะในวันแม่เท่านั้น  เราควรที่จะตอบแทนบุญคุณของแม่เพราะตลอดชีวิต  เราก็ยังตอบแทนบุญคุณที่แม่มีให้เราเกิดมา  ทำให้เรามีความสุข ตลอดชีวิตก็ยังไม่หมด รักแม่

ไดอารี่กับความทรงจำของวันวาน

                                                             

                       ไดอารี่กับความทรงจำของวันวาน

          ตั้งแต่ฉันจำความได้ ฉันได้เข้าเรียน อนุบาล 1 ที่โรงเรียนเทศบาลวัดใหญ่(ราชพงษ์) ตอนประมาณ 4 ขวบ ฉันไม่ทราบว่าตอนอนุบาล 1 ดิฉันมิีนิสัยเป็นอย่างไร เพราะยังเป็นเด็ก แต่ฉันจำได้ว่าเมื่อตอนอนุบาล 1 เพื่อนๆจะมีพ่อแม่มาส่ง แต่ห่างจากพ่อแม่ไม่ได้ก็เป็นธรรมดาที่เราต้องหากจากพ่อแม่ เพราะเราต้องเข้าเรียนตั้งแต่อายุ 4 ขวบ ฉันก็เหมือนกับเพื่อนๆคนอื่นๆร้องไห้เหมือนกันเพราะความติดพ่อแม่แต่นานๆไปฉันก็ชินแล้ว ฉันเติบโตจนกระทั่งอยู่อนุบาล 3 ฉันก็โตขึ้นมากจนกระทั่งฉันจบอนุบาล 3 ฉันก็ได้รับปริญญา ฉันดีใจมาก ฉันได้เติบโตจนอยู่ป.1 คุณครูเรียกฉันว่า เหี่ยว เพราะฉันตัวผอมและเตี้ยมาก ป.1 ป.2 ป.3 ฉันก็ได้ร่วมกิจกรรมงานนันทนาการ ซึ่งเป็นงานที่ให้เด็กนักเรียนแต่ละชั้นมีการแสดง เต้น รำ สนุกมากๆ พอฉันอยู่ ป.4 คุณครูประจำชั้นของฉันเป็นครูสอนดนตรีไทย คุณครูก็ได้ให้ฉันฝึกดนตรีไทยกับเพื่อนๆ คุณครให้ฉันเล่นซออู้ ฉันสนุกมากๆ ฉันมีความสุขทุกครั้งที่ได้เล่นดนตรี พอฉันขึ้นชั้น ป.5 ฉันก็ได้เล่นดนตรีออกงานนันทนาการ ซึ่งมีผู้ใหญ่หลายๆท่านชอบดนตรีไทยการแสดงของฉันและเพื่อนๆมาก ฉันก็ได้ไปอออกงานหลายๆงาน จนกระทัง ฉันอยู่ชั้น ป.6 ฉันก็ได้ลงสมัคร ประธานนักเรียน แต่ฉันได้เป็นรองประธานนักเรียนเพราะคะแนนน้อยกว่า แต่ฉันฏ็มีความสุขเพราะอย่างน้อยก็มีคนเลือกฉัน ทุกเช้าฉันก็ได้เป็นคนที่นำร้องเพลงเคาพธงชาติ นำสวดมนต์ และทุกเย็นวันศุกร์โรงเรียนของฉันมีกิจกรรมสวดมนต์ก่อนกลับบ้าน ฉันก็ได้เป็นคนนำสวดมนต์เช่นเดียวกัน ทีี่โรงเรียนของฉัน มีกิจกรรมมากมายเช่น งานวันภาษาไทยนแห่งชาติ ฉันก็ได้จัดการแสดงขึ้นกับเพื่อนๆแต่ฉันไม่ได้เป็นผู้แสดง ฉันเป็นผู้พากษ์ ซึ่งน้องๆก็ชื่นชอบมากๆ วันวิทยาศาสตร์ เพื่อนและฉันก็ได้อยู่ประจำฐานต่างๆเกีี่ยวกับวิทยาศาสตร์ ซึ่งน้องๆก็สนุกและให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี คุณครูที่สอนดนตรีไทยฉัน ก็ส่งฉันแข่งขันดนตรีไทยประเภทซออู้ ฉันก็ได้รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 ซึ่งได้เงินรางวัล จำนวน 1200 บาท ฉันดีใจมากๆ ฉันก็ขอบคุณคุณครูที่สอนฉันให้ฉันได้มีวันนั้น ถึงแม่ฉันจะไม่ได้รางวัลชนะเลิศแต่ฉันก็ภูมิใจมาก อีกไม่นานคุณครูก็พาฉันและเพื่อนไปเล่นดนตรีไทยที่งานต่างๆ เช่น งานลอยกระทง กิจกรรมวันแม่ที่โรงเรียน งานปลาทูและงานเสน่ห์แม่กลองที่ทางรถไฟ ฯลฯ จนกระทั่งใกล้สอบและฉันก็กำลังจะจบชั้น ป.6 ฉันและเพื่อนๆก็ได้มีการร้องเพลงอำลาคุณครูและน้องๆ ซึ่งตอนนั้นเป็นสถานการณ์ ที่ซาบซึ้งมาก จนกระทั่งฉันได้เข้าฉัน ม.1 ที่โรงเรียนถาวรานุกูล เทอม 1เข้ามาแรกๆฉันก็ไม่รู้จักใครเลย แต่ไม่นานฉันก็ได้รู้จักเพื่อนมากมาย ห้องเรียนของฉันมีสมาชิกตั้ง 47 คน ฉันก็ได้สนิทกับเพื่อนๆหลายคน โรงเรียนก็ได้มีการสอบ เทอม 1 ฉันก็ได้เกรดเฉลี่ย 3.53 พ่อแม่ของฉันภูมิใจมาก ต่อมาเมื่อม.1 เทอม 2 ฉันก็ได้เกรดเฉลี่ย 3.62 ตัวฉันดีใจมาก เพราะเกรดเฉลี่ยของฉันเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิม หลังจากนั้นพ่อกับแม่ก็พาฉันไปกินเลี้ยงฉลองความสำเร็จของฉันและพี่สาว ตอนฉันอยู่ ม1 พี่สาวของฉันอยู่ ม.4 พี่สาวของฉันเรียนเก่งกว่าฉัน พี่สาวของฉันสอบได้ที่ 1 ฉันและพี่สาวทำให้พ่อกับแม่ภูมิใจ และหลังจากนั้นเหตุการณ์ก็ปกติ จนฉันขึ้น ม.2                                                              

ซอฟต์แวร์และการเลือกใช้

ประวัติ

ชื่อ เด็กหญิงจรรยาพร ชูละเอียด  ชื่อเล่น เบ๊นซ์
อายุ 14 ปี เรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่2/9 เลขที่ 22
ที่อยู่ บ้านเลขที่ 250/4 ถ.สมุทรสงคราม-บางแพ ต.แม่กลอง อ.เมือง จ.สมุทรสงคราม